Pościg za lodowymi pająkami z „The Mandalorian” w nowym materiale Side-by-Side
Nowy film z serii Star Wars Side-by-Side przypomina pościg na Maldo Kreis. Kulisy produkcji pokazują, jak projekt stworów, oświetlenie i występ Misty Rosas ukształtowały tę scenę.
Krótka odpowiedź: Nowy film z serii Star Wars Side-by-Side przypomina pościg na Maldo Kreis. Kulisy produkcji pokazują, jak projekt stworów, oświetlenie i występ Misty Rosas ukształtowały tę scenę.
Od surowych ujęć po polowanie na gigantyczne lodowe pająki – nowy film Star Wars Side-by-Side pokazuje, jak zmieniała się scena na Maldo Kreis z serialu „The Mandalorian”. Opublikowany 29 października 2026 roku materiał zestawia wczesne wersje ujęć z gotową sceną i przypomina, jak rozbity statek zamienił się w pułapkę.
Scena pochodzi z 10. rozdziału drugiego sezonu, zatytułowanego „The Passenger”. Din Djarin i Grogu eskortują Żabią Damę, gdy ich statek Razor Crest rozbija się na skutej lodem planecie. Trójkę podróżnych ścigają gigantyczne pająki, a droga powrotna do uszkodzonej maszyny staje się walką o przetrwanie.
Jak zbudowano narastające zagrożenie
Uzupełnieniem porównania jest materiał Image Engine poświęcony pracy nad efektami. Pająki pojawiają się kolejno w coraz większych rozmiarach, aż z ciemnej jaskini wyłania się Matka. Jak mówi Jeremy Mesana, kierownik animacji, przy projektowaniu stworów zainspirowano się niewykorzystanymi pracami Ralpha McQuarriego do filmu „Imperium kontratakuje”.
Naszym zadaniem było spotęgowanie niepokoju i nadanie stworowi realistycznego wyglądu. Jeremy Mesana, kierownik animacji, w materiale Image Engine o efektach drugiego sezonu
Szyba kokpitu dodatkowo podkreśla niebezpieczeństwo. Image Engine stworzyło mniejsze pająki pełzające po jej powierzchni, także ich sylwetki widoczne przez szron. W tym samym czasie Matka przygniata Razor Crest do dna jaskini. Zespół zastąpił też część lodowego tła komputerowo wygenerowanymi powierzchniami, by kontrolować ich blask: światło mogło wydobyć twarz Matki albo pozostawić ją w cieniu. Oświetlenie decydowało, jak wiele widz zobaczy z nadciągającego zagrożenia.
Aby ucieczka z jaskiń była spójna, trzeba było połączyć materiał nakręcony na trzech różnych planach. Dwa z nich znajdowały się w wirtualnym studiu produkcyjnym ILM z ekranami LED. Trasa bohaterów prowadziła przez te plany i przez scenografię z kolumnami imitującymi śnieg. Image Engine połączyło cyfrowe zamienniki z dodatkowymi elementami, zachowując ciągłość podczas ucieczki od jaskiń do miejsca katastrofy.
Występ aktorki w roli Żabiej Damy
Ucieczka Żabiej Damy wymagała osobnego połączenia efektów praktycznych i cyfrowych. Postać powstała głównie jako kostium i lalka, uzupełnione cyfrowymi elementami, a w niektórych ujęciach – pełnym cyfrowym sobowtórem. Image Engine dopasowało animację do nagrania aktorki w kostiumie, zachowując wrażenie, że strój ogranicza jej ruchy. Nawet cyfrowa sukienka podwiewała podczas skoków i zasłaniała twarz, przenosząc do animacji odrobinę fizycznej niezgrabności.
Misty Rosas, która wcieliła się w Żabią Damę, opowiedziała o przygotowaniach w wywiadzie dla Blue Screen Reveals z 2022 roku. Wspólnie z artystą efektów wizualnych Joe Bauerem opracowała przejście od biegu w pozycji wyprostowanej do żabich skoków. Przed skokiem podciągała długą spódnicę – drobny, ludzki gest w chwili, gdy ruch stawał się wyraźnie płazi.
Nawet patrzenie przed siebie wymagało ćwiczeń. Rosas wyjaśniła, że widziała przez usta Żabiej Damy i musiała opuścić brodę, by postać wyglądała na skierowaną prosto przed siebie. Podczas prób za punkt odniesienia służył jej fragment zbroi Mando. Gdy usta się zamykały, polegała na pamięci mięśniowej, by ponownie odnaleźć właściwy kierunek.